Αν τα τασάκια δεν ήταν `υπέροχα`
τα μοντελάκια `ονειρικά`
τα εδέσματα `θεσπέσια`
η γιορτή `ανεπανάληπτη`
Θα είχα λέξεις για τις στιγμές .
Τώρα, χωρίς τις λέξεις, που καταναλώθηκαν.
Η γιορτή μας δεν θα γίνει ιστορία,
μόνο δική μου, μόνο δική μας
Όαση άφθαρτη, στη μνήμη.
Δεν σου χρειάζονται, εσένα, οι λέξεις για να περιγράψεις αυτά που νοιώθεις.
Έχεις τη ματιά σου.
——-
Καλωσόρισες στη WordPress, Όλβιε.
pos vriskumeakri tora?